27-04-15

Update kindertehuis

Al eerder schreef ik over de komende opening van het verbouwde kindertehuis/crisisopvang . Als het geopend is dan gaan ze als de planning doorgaat het andere huis wat er tegenover staat tijdelijk sluiten om het van binnen een opknapbeurt te kunnen geven want een lik verf is geen overbodige luxe. Schilderen met ongeveer 15 kinderen om je heen waaronder een stel kleintjes is nu eenmaal niet echt handig. De kinderen die in dit huis worden opgevangen zijn allemaal kinderen met problemen en krijgen daar de zorg en hulp die ze nodig hebben en gaan als dat mogelijk is terug naar huis of naar een pleeggezin of ander kindertehuis. Inmiddels is er tussen de 2 huizen een hek geplaatst zodat de volwassenen die in de crisisopvang komen niet zomaar naar het ander kindertehuis kunnen of daar binnen kunnen lopen. Want de mensen die in de crisisopvang komen , hebben vaak ernstige problemen en daarnaast gebruiken ze buiten alcohol of snuiven ze uit de bekende zakjes. We hopen in mei weer te gaan en zullen dan wederom kijken wat we voor ze kunnen doen en ons verder voorbereiden op ons vertrek naar Roemenië.

13-04-15

Hulp Actie voor Ionut, graag allemaal lezen !!!!!!!

Jaren geleden hebben wij een actie gevoerd voor het meisje Alexandra dat een staaroperatie aan één van haar ogen moest ondergaan . Actie voor Alexandra  dit was in 2011. We ontmoeten dit meisje nog heel regelmatig en we kunnen alleen maar zeggen het gaat zo goed met haar dat de behandelend Neuroloog spreekt van een klein wonder want sinds haar oogoperatie zijn ook de zware epilepsie aanvallen weg . Ze gaat samen met haar pleegzusje naar de gewone lagere school in Roemenië en krijgt les op haar niveau. De pleegouders spreken nog steeds hun dank uit voor de geboden hulp want het meisje is zo enorm opgebloeid door deze operatie. Helaas staat het geval van Alexandra niet op zich en zijn er vele die in een zelfde situatie verkeren. Zo kwamen wij in contact met Ionut een vader van een gezin. Hij is getrouwd en heeft samen met zijn vrouw een dochter van 8 jr .Hij woont in een klein dorp waar weinig of geen werk is . Ze hebben geen vast inkomen , hij scharrelt wat bij elkaar om zo eten voor zijn gezin te kunnen kopen , ze hebben geen uitkering want dat kennen ze niet. Gelukkig is het onderwijs gratis en gaat hun dochtertje graag naar school. Zijn vrouw  heeft een onbehandelde postnatale depressie dus heeft periodes dat ze heel depressief is en alles op hem neer komt . Een situatie die als je verder gezond bent al pittig is maar in dit geval nog eens extra zwaar is omdat hij aan beide ogen moet worden geopereerd  vanwege staar, zijn gezichtsvermogen gaat steeds verdere achteruit , hij ziet nu nog schimmen maar voor hoe lang nog ???? Als het zo doorgaat is deze man binnen 1 á maximaal 2 jaar blind aan beide ogen . Dit betekent voor dit gezin een enorme zorg en voor hun dochter van 8 jaar is dit leed van een blinde vader en een depressieve moeder helemaal niet te overzien. De operatie kost per voor 2 ogen € 1000,00 tot € 1200,00 incl. ziekenhuisopname en vervoer naar het ziekenhuis . In Nederland is dat voor sommige een maandinkomen daar een bedrag wat ze nooit en te nimmer bij elkaar kunnen sprokkelen . Daarnaast wordt het niet  vergoed door de zorgverzekering , dus jullie begrijpen een bedrag waar dit gezin alleen maar van kan dromen. Ionut heeft zoals jullie zullen begrijpen samen met zijn vrouw slapeloze nachten van wat de toekomst moet brengen en dit geeft dit weer extra stress en klachten .Temeer daar ze ook nog een dochtertje hebben lopen die hij heel graag opziet groeien , want dat is toch iets wat iedere ouder wil zijn kind zien opgroeien. Daarom hebben we na lang wikken en wegen vanuit de stichting besloten om een actie te starten voor Ionut oftewel Help Ionut en geef een bijdragen voor zijn oogoperatie zodat hij voor zijn gezin kan blijven zorgen . Ieder bijdrage groot of klein is van harte welkom o.v.v actie voor Ionut op rek.nr NL50INGB0004892382 tnv Stichting WCL te Amsterdam . De stichting heeft hat ANBI keurmerk wat betekent dat alle giften aftrekbaar zijn voor de belasting.

Namens het bestuur alvast heel hartelijk dank en we houden iedereen via de blog op de hoogte .

07-04-15

Mooie herinneringen

Mijn vader en zijn broer en zussen zijn opgegroeid met een stuk moestuin bij huis en vlakbij , ze mochten naar het andere stuk grond met hun vader mee in de schouw( plat soortboot) en zo leerde ze spelenderwijs moes  tuinieren . Ook de kleinkinderen mochten later met Opa mee in de schouw maar kregen dan wel te horen blijven zitten want als je eruit kukelt moet je jezelf redden want ik kan niet zwemmen. Kostbare herinneringen aan een lieve Opa .  Zo kon je bij Opa en Oma en andere familieleden allemaal zaadgidsen zien liggen voor de moestuin en werd er druk overlegd welk ras nu het beste was . Zo bracht Opa zijn kennis over op zijn kinderen en die weer later op hun kinderen en weet ik nog goed dat bij Opa en Oma er later een klein vriezertje stond waar ze groenten in vroor. En bij een ander er een luik in de vloer was naar de kelder waar de aardappels vorstvrij werden bewaard. Of dat ze bij een slager een paar dorpen verder een vriesvak huurde en daar eens in de zoveel tijd spullen uithaalde. Tegenwoordig kan je je dat haast niet meer voorstellen . Een aantal van die zaadgidsen leveranciers bestaan niet meer of zijn overgenomen door een ander. Zo las ik in Landleven nr mrt 2015 een artikel over Vreekens zaden , zo leuk dit daar mijn vader daar vroeger al naar toe ging .
Hun hebben o.a. hele bijzondere groenten zaden en geven een goed advies.De winkel is vol met bakken en laden . Maar gelukkig is er tegenwoordig internet en kan je bij hun en bij andere zo bestellen . Ik kan me herinneren dat vroeger thuis mijn vader alle gidsen uitploos en een lijstje maakte welke hij hebben moest en ging dan in Gorinchem naar een zaadwinkel en kocht daar wat hij nodig had en de rest weer elders. Ook ruilde hij gedroogde bonen zaden met andere familieleden om zo weer wat nieuws te proberen en zo was het een verassing wat er in de tuin stond.Het leuke is dingen die ik vroeger als kind thuis zag of bij anderen zie we nu weer in Roemenië als de uien die liggen te drogen , de droog boontjes die hangen voor zaad en de winter . Als kind baalde je als je na schooltijd moest helpen in de moestuin maar achteraf ben je blij met alles wat je zo spelenderwijs leerde .

30-03-15

Verhuisbedrijf of zelf doen

Als je gaat verhuizen krijg je heel vaak de vraag laat je een verhuisbedrijf komen of doe je het zelf. Ik zie om me heen heel vaak dat mensen een busje huren en het zelf doen .Toen wij 10 jaar geleden van het ene naar het andere adres verhuisde hebben we veel zelf gedaan en de grote stukken laten doen. Maar jah , dat gaat nu een beetje moeilijk want de afstand is een stuk groter. Dus zijn we vroeg genoeg begonnen met inventariseren bij internationale verhuisbedrijven wat het zou gaan kosten , dus prijsopgaven gevraagd begin dit jaar.  En een paar bedrijven konden die geven want jah die kant die wij op gaan dat doet niet iedereen. Wat blijkt bij prijsopgave ze zijn maar ''beperkt'' geldig en je moet dan binnen een week het liefst beslissen wat je doet. Dus toen we eenmaal een datum hadden hebben we een nieuwe prijsopgave gevraagd en wat blijkt ineens betaal je algauw 16oo euro meer voor de zelfde inhoud van de wagen . En dan te bedenken dat veel een vracht terug hebben dus in feite niet leeg terug rijden . En eerlijk gezegd schrokken we behoorlijk van de prijzen , bij navraag kregen we te horen ja meneer/mevrouw het zijn dagprijzen . Dus zijn we verder gaan informeren en kregen we de tip informeer eens naar containerverhuizingen , nou dat ook gedaan en die doen niet wat wij dachten , oftewel die optie viel af. Maar je leert vindingrijk te denken en dus hebben we een oproep geplaatst van een transportbedrijf wat uit het land van bestemming komt en dat leeg terug rijdt . Oftewel een vracht zocht en inderdaad die mogelijkheid is er en na wat onderhandelen hebben we die gevonden en voor een heel wat betere prijs dan de internationale verhuizers aanbieden . En zo blijkt maar weer dat als je verder zoekt en kijkt je ook daarmee binnen je budget kan blijven . Ooit zei iemand tegen ons die ook daar was gaan wonen , ik heb alles verkocht en weggedaan en alles daar gekocht , acht dat is ook een manier . Dus nu we een datum weten en een transporteur hebben kunnen we weer verder met uitzoeken en inpakken en zijn bananen dozen ideaal als verhuisdoos , mede omdat ze heel sterk zijn en goed op te tillen qua formaat. De mensen die tzt in ons huis komen zijn al bekend omdat ze een medische indicatie hebben gekregen bij hoge uitzondering en dus ook hun zijn druk aan het inpakken en organiseren als is hun verhuizing makkelijker omdat ze alleen de trap a moeten lopen naar beneden en dan alles in het benedenhuis kunnen zetten .En zo komen wij en hun steeds een stapje verder.

23-03-15

Tuinieren

het lijkt wel of ineens ''iedereen'' aan het tuinieren is geslagen , waarschijnlijk mede door de actie bij AH waar je moestuintjes kan sparen. Toevallig hadden we het er pas met vrienden over dat het vroeger heel gewoon was dat je vooral buiten een moestuin had , het was voor veel gezinnen een aanvulling op hun budget of zelf groenten en aardappels te verbouwen . Je groeide er als ware mee op . Nu is er op tv een speciaal programma en weten veel kinderen niet eens meer hoe een wortel of boontje groeit. Eigenlijk gewoon heel erg dat ze niet beter weten dan je koopt het in de supermarkt. Onze zoon heeft nog het schooltuin project meegemaakt en had daarnaast de mazzel dat we een volkstuin hadden en we daar een stukje moestuin hadden en ze allebei daar mee mochten helpen en zo nog een beetje idee hadden hoe alles groeit en bloeit. Een tuin groot of klein is eigenlijk iets wat je ieder kind gunt want wat is er nou mooier dan zien dat er uit het zaadje wat je in de grond stopt iets groeit of een bol die je in de grond stopt en dat daar een bloem uit voortkomt. Ik weet nog dat toen ik op de lager school zat 70tig er jaren we schooltuintjes hadden , toen kwam dat net een beetje. Waar we nu wonen hebben we een tuin , maar in Roemenië hebben we heel luxe een boomgaard met allerlei fruit bomen en ieder jaar weer als die in bloei staan zeggen wij tegen elkaar wat is dat toch mooie en een rijkdom als je later in het seizoen daar fruit kan plukken. Toen we er onlangs waren heb ik bakken gevuld met grond en daar allerlei bollen ingedaan als lelie's, annemonen etc. Maar ook de hortensia's die we hadden uitgestoken uit de tuin in bakken gezet. De eerst volgende keer dat we er zijn halen we de planten die vorstvrij moesten overwinteren uit de kelder bij een vriendin en dat geeft gelijk alweer een groener geheel. Onlangs kwam ik zakjes oost indische kers tegen en die meegenomen om volgende keer in bakken te zaaien , ik vind dit zo'n leuk bloemetje en je kan de zaadjes weer overhouden voor het jaar erop en ook kan je de bloemen eten . In Roemenië hebben we klei/leemgrond dus die is behoorlijk hard . En om daar nu een bloementuin in te maken kan wel maar we houden het daar voor bloemen bij bakken . Wel gaan we in het najaar daar een stuk met een tuinfrees om frezen zodat de vorst erover kan gaan en we een groenten tuin kunnen maken. Waarom een tuinfrees ? Omdat je er met een spa niet in komt en je je spa steel en blad erop breekt. Je ziet daar dan ook nog dat ze met en paard en ploeg of met een tractor of tuinfrees de grond omwerken.Dus mocht er iemand zijn met ervaring zijn met kleigrond en je hebt tips , geef ze gerust.

16-03-15

Braam snoeien en jeuk

In Roemenië hebben we in de boomgaard een wilde braam , hoe die er is gekomen ???????? We denken via vogels. Nu is een braam een heerlijke vrucht ware het niet dat deze verschrikkelijk woekert en daardoor een plaag geworden was. Dus toen we er waren de braam helemaal terug gesnoeid voor zover dat kon .Hij was in het gaas gegroeid afgelopen jaar en in de druif gaan zitten met zijn lange takken. Dus een hele klus om die struiken vol lastige doorns er onder te krijgen. Om het uit het gaas te krijgen nadat het los geknipt was heb ik de hark gebruikt want anders zaten mijn handen vol met doorns. Naderhand alles bij elkaar geharkt en op de stapel gegooid met afvalhout dat verbrandt moet worden . Op de plaats van deze bramen willen we tzt een kippen hok maken en aangezien je er nu goed bij kon was het nu het moment om dit te doen . Na afloop had ik mijn handen gewassen en  zag ineens op mijn linker hand allemaal gekke rode jeukende bultjes komen en mijn rechterhand was nog erger  . Dus in eerste instantie nog een keer goed mijn handen gewassen maar dat hielp dus totaal niet. Eerlijk gezegd reageer ik erg gevoelig met mijn huid maar dit was voor mij ook een nieuw iets , na zoeken op internet bleek wat ik al vermoede een allergische reactie of het snoeien van de bramen . Ze noemen dit een hand exceem , nog nooit van gehoord .Gelukkig had ik nog zalf liggen voor exceem en dat er maar op  gesmeerd. Het gaf gelijk een reactie en s 'avonds laat zag het er gelukkig al beter uit mijn handen . De volgende dag nog creme gesmeerd en gelukkig trok het weg en verdween de jeuk en de zwellingen . Nooit gedacht dat bramen snoeien zo'n heftige reactie zou geven . Inmiddels hebben we een paar doornloze bramen geplant tegen een zonnige muur zodat we over een tijdje bramen hebben zonder onder de schrammen te komen . Dus mocht iemand net als ik een hele gevoelige huid hebben en last van exceem of allergische reactie's wees dan allert hierop.

09-03-15

Opruimen of een kast per dag .

Je leest regelmatig dat mensen een kast per dag opruimen , nou een kast per dag dat werkt bij mij niet. Simpel weg omdat ik dagen heb dat ik me niet lekker voel en dus daar geen zin in heb. Maar inmiddels zijn we al een heel eind met uitzoeken en opruimen van alles wat we in 15 jaar dat we hier wonen hebben bewaard. De goede nog bruikbare spullen gaan op marktplaats of naar de kringloopwinkel want weggooien dat doen we nou eenmaal niet zomaar. Zo had ik mijn trouwjurk al 28 jaar keurig in plastic bewaard en ook alles wat daarbij hoort. Maar zomaar wegdoen dat kon ik niet over mijn hart verkrijgen . Ik had hem beloofd aan een jonge Roemeense vrouw maar dat huwelijk ging niet door , dus heb ik hem onlangs naar Zending over Grenzen gedaan en zo zal ook dit weer een nieuwe bestemming krijgen . We brengen wel vaker spullen waar we niets mee kunnen als  badkleding( mogen ze niet aan nemen in het kindertehuis als het niet nieuw is)of kapotte kleding die we kregen, de andere stichting verkoopt dit weer als vodden en zo krijgt het toch nog een goede bestemming. Zo heb ik onlangs mijn bakblikken uitgezocht en dan blijkt pas wat je in de loop der jaren hebt verzameld en hebt gekregen ,dus een aantal bakblikken naar het huis waar onze dochter woont. Die hadden geen cakeblik etc. En ook een nichtje blij gemaakt met een bakblik wat in haar kleine oventje past. Maar evengoed is er nog genoeg wat mee gaat. Op een gegeven moment moet je gewoon ''streng'' zijn voor jezelf en je afvragen wat moet ik ermee en gebruik ik het ooit nog vooral als het al heel lang in de kast ligt of staat. Dan is voor mij het heel makkelijke nee , nou dan gaat het naar de kringloop of op marktplaats. En als het niet verkocht wordt dan alsnog naar de kringloop. En zo is er al menig doos en tas weggebracht naar Dorcas in Aalsmeer, de opbrengst van de goederen die hun verkopen komt weer ten goede aan hun werk en zo help je hun ook weer. De buren die tzt op in ons huis komen zijn inmiddels ook druk aan het opruimen en uitzoeken gegaan , hun wonen al 25 jaar op de woning en zij zei onlangs nog , wat kan een mens toch een spullen hebben . ,, Ik kom dingen tegen waarvan ik niet eens wist dat ik ze had ". Dat is het leuke en fijne van opruimen , je vindt dingen en je huis wordt als je het goed doet een stuk leger.