21-12-14

Stil in huis

Op de foto de stof die onze dochter had uitgezocht op de Albert Kuip markt ( bij de boerenbonthal) om haar gordijnen van te naaien . Maar als verassing had ik er ook een dekbedhoes met bijpassende kussen slopen van gemaakt. Dus haar gordijnen , tafelkleed en dekbedhoes zijn hetzelfde ze was helemaal blij toen ze het zag.

Inmiddels is ze verhuisd naar de woongroep van Philadelphia om begeleid te gaan wonen . Samen met haat had ik meubels gekocht en haar vader en broer hebben die in elkaar gezet. We wilde een garderobekast van grenen en planken en een hanggedeelte. Een hanggedeelte was geen probleem , maar kastplanken was een ander verhaal. Uiteindelijk zijn het het 2 grenen garderobekasten geworden met daarin een soort hangsysteem waar je je kleding in kan leggen . Schijnt iets nieuws te zijn ;) . Dus nadat de mannen de meubels in elkaar hadden gezet , gordijnrails enz hadden opgehangen konden we gaan uitpakken en inrichten . Het is gewoon leuk om te zien hoeveel plezier ze erin had om haar kamer in de woongroep in te richten . Voor op de vloer heeft ze heen heel leuk vloerkleed van Tom en Jerry gekocht in Roemenië, ze zijn bij ons daar nou eenmaal gek op. Ze heeft in haar kamer een eigen keukenblokje met kastjes en een soort zit-slaapkamer en daar hoort toch het één en ander bij . Dus samen met haar gekeken wat ze al had en nog moest kopen , het leuke was dat ze zelf kwam met dingen als Mam ik moet nog een water koker hebben en er moeten nog theezakjes in mijn theedoos. Ook al heeft ze een verstandelijke handicap ze zit op een hoog niveau en dacht heerlijk mee over alles wat ze nodig had . Maar dat neemt niet weg dat het nu heel vreemd is in huis nu er 1 kind uitgevlogen is . Het is gewoon vreemd stil en ook aan tafel is het vreemd een bord minder , maar dat zal vast bekend klinken .Wij zeggen ook tegen elkaar regelmatig ,, hoe zal het gaan ''. Gelukkig is er telefoon en zijn we er zo met de auto. Er zijn nog dingen die naar haar toe moeten en in de wasmand zitten dus dat komt vanzelf wel en met de feestdagen is ze zo wie zo thuis dus dan zullen we ook alle verhalen zeker horen .

19-12-14

Jarig en nu 50 jaar

Morgen zaterdag 20 ste ben ik jarig en ga ik zoals ze dat zo mooi zeggen Sara zien. Eigenlijk vieren wij verjaardagen al heel lang niet echt meer maar dit is speciaal dus hebben we gezegd oke we doen er wat aan . s ' Avonds gaan we met het gezin uit eten , de volgende dag eerst naar de kerk en dan de verjaardag vieren .
Op zondag is het nl geen betaald parkeren bij ons in de buurt en anders betaal je iets van € 3,00 ofzo per uur . Dus dan is de keuze gauw gemaakt. Pas had ik het er met een vriendin over die dit jaar 54 wordt ze zegt ik voel me oud nog een paar jaar en ik ga richting de 60 tig. Eerlijk gezegd hou ik met niet zo bezig met leeftijden en is het voor mij meer hoe je je voelt en hoef je in feite met 50 tig nog niet oud te zijn. Toen mijn moeder 50 tig werd was ze voor haar doen al oud nu ze 75 jaar is , is ze voor haar doen helemaal op. Mijn vader daar en tegen wordt volgend jaar 75 en loopt nog over van energie en tijd een aantal maal per jaar van Polen naar Nederland. Dus totaal het tegen over gestelde , dus misschien heb ik wat meer in de gene van Pa . Want ook zijn ouders waren altijd vitaal en actief. Als ik terug kijk op de afgelopen 50 tig jaar is er veel gebeurt en is de tijd eigenlijk omgevlogen , en hoop ik nog lang met manlief en kinderen en alle die mij lief en dierbaar zijn te mogen genieten van de mooie en fijne dingen in het leven . Mijn levenspad is echt niet altijd over rozen gegaan maar stil staan bij alles wat ik al meegemaakt hebt en gaan zitten kniezen is niets voor mij , eerder je schouders eronder en door zetten . Maar dat alles kan ik nou eenmaal niet zonder Gods hulp en daarom ga ik eerst s'morgens naar de kerk om mijn verjaardag een extra tintje te geven .

15-12-14

Weer terug uit Roemenië dl 2.

Zoals ik al het vorige deel schreef zou ik verder vertellen. In het dorp naast ons zit een Nederlands echtpaar , zijn wonen al 10 jr daar in Roemenië. En hebben een heel netwerk opgezet van dingen die ze doen . Ze hebben een kerkelijke gemeente opgericht. En organiseren zomers een week lang een kinderkamp waar de kinderen overdag naar toe komen en een bijbels verhaal horen , zingen en spelletjes doen en daarnaast maaltijden enz. krijgen . Dit is voor deze kinderen die veelal uit arme gezinnen komen een hele bijzondere ervaring. Maar daarnaast doen ze veel meer ze hebben sinds 5 jaar een gaarkeuken , eigenlijk meer een tafeltje dekje waarmee 3 dagen per week eten rond brengen en rond de kerst pakketten brengen bij gezinnen/ouderen. Ze hebben een eigen keuken , waar een Roemeense Kokkin de maaltijden voor de mensen vers bereid .Via de sociale dienst op het dorp waar wij komen ( het zijn 3 dorpen bij elkaar waar ''ons'' dorp het centrum van is ) hebben ze adressen gekregen van gezinnen/ouderen die weinig of geen inkomen hebben . Het is zelfs zo dat er ouderen zijn die geen geld hebben om hout te kopen voor de winter en dit dus bij elkaar sprokkelen of wat van de buren krijgen . Inmiddels heeft de gemeente weer een nieuw adres bij hun aangemeld , mensen die wij ook kennen . Het was ons opgevallen dat hun huis niet af is en dat de man erg moeilijk praat en ''raar'' loopt, wij dachten al aan een beroerte. Maar het blijkt nog erger te zijn dan we dachten , de man heeft inmiddels 3 beroertes gehad en kan daardoor moeilijk lopen en praten en is ontzettend vriendelijk en zijn vrouw ook. Naar nu blijkt heeft de man onder het communistische regiem en vele met hem op een staatsboerderij heel hard gewerkt en keurig premie etc afgedragen maar is de boekhouding vernietigd en dus geen pensioen opgebouwd volgens de huidige regels. Zijn vrouw heeft  te kort gewerkt om pensioen op te bouwen en ja waar moet je dan van leven ??????????? Van de goedheid van anderen . Gelukkig is het nu eindelijk erdoor dat deze mensen een uitkering kunnen krijgen van de gemeente van € 75,00 per maand en daar moeten ze dan ook alles van doen . Hun water , electra  etc. van betalen , hun tv abonnement , hun hout van kopen , eten en ga zo maar door . Zoals zovele hebben ze extra kosten door zijn ziek zijn en eigenlijk geen geld om eten te kopen en zijn hun heel blij dat ze nu ook via tafeltje dekje eten krijgen . En dit is maar één van de verhalen en voorbeelden van de armoede die er is en wat je niet op tv en in de pers hoort of ziet. Het bijzondere is ook weer met deze mensen dat ze altijd vrolijk en opgewekt zijn terwijl ze heel veel zorgen hebben . Zoals ieder jaar hebben we nu ook weer voor het oudere echtpaar weer allerlei spullen gekocht , we hadden dit in oktober ook al gedaan . Wat we dan kopen zijn dingen die ze nodig hebben als malai ( mais gries voor het ontbijt) waspoeder, koffie, macaroni  , suiker, olie  enz. Dit oudere echtpaar heeft per maand een inkomen van € 75,00 en dan is een zak waspoeder van 40 lei ongeveer 10 euro een hele grote uitgave. De man gaat dagelijks als het weer het toelaat met geiten de bergen in en brengt dan hout mee voor de kachel , je ziet hem zelfs s'avonds met een zelf gemaakt karretje langs de weg lopen met hout hout wat hij overdag heeft verzameld en dan opgehaald heeft. Dan te weten dat dit echtpaar ook dik in de 70 tig is . Dan besef je weer hoe goed dingen in Nederland geregeld zijn qua voorzieningen en dat het begrip armoede daar heel anders is dan hier.

08-12-14

Weer terug uit Roemenië dl 1.

Voordat onze dochter begeleid gaat wonen hadden we haar beloofd je mag nog een keer met ons mee naar Roemenië. Dus zo gedaan. Inmiddels zijn we alweer een paar dagen thuis na een drukke tijd daar. We hadden met de manager R daar afgesproken om gelijk spullen te brengen voor o.a de kerst voor de kinderen . De shelter is helemaal verbouwd , er is nu een opvang gekomen voor moeder en baby , een opvang voor oudere dak- en thuislozen die extra zorg nodig hebben en de gebruikelijke opvang voor de kinderen van 4 tot 18 jaar en dat allemaal in 1 gebouw. Iedereen is erg benieuwd hoe dat zal gaan lopen en houdt de adem toch ook wel in omdat dit nergens in Europa zo is geregeld en de praktijk heeft geleerd dat dit voor problemen kan zorgen .Maar de architect en de '' hoge dames en heren '' achter hun buro hebben dit zo besloten en uit gedacht. Met de medewerkers en manager is geen overleg gepleegd dus het is op papier allemaal mooi uitgedacht vandaag wat iedereen erg benieuwd is hoe het in de praktijk zal gaan .  Van het oude personeel komt bijna niemand terug dus er komt allemaal nieuw personeel wat niet bekend is met de problematiek van de mensen die van de straat komen en de kinderen . Hoeveel personeel er komt en wie was op het moment dat wij er waren nog niet echt duidelijk. Het gebouw is heel mooie geworden het overal brand-en rookmelders, brandslangen etc en camera's. Dus afwachten hoe alles gaat lopen . Er komt een afscheiding tussen de shelter en het andere gebouw om de kinderen te beschermen tegen de '' bewoners'' van de shelter. De kinderen die normaal in de shelter zitten zijn tijdelijk ergens anders onder gebracht en de manager is tijdelijk in een ander huis geplaatst. Dat huis is een huis voor verstandelijk gehandicapten die daarnaast ook een lichamelijke handicap hebben of doof zijn. We werden hier heel hartelijk ontvangen en één van de bewoners mocht voor de feestdagen naar huis toe vertelde de R. toen we naar de shelter kwamen . Maar er was geen vervoer om die bewoner naar huis te brengen en een ander op te halen in een psychiatrisch ziekenhuis , dus heeft één van ons gereden. De jonge vrouw die naar huis mocht voor de feestdagen is naar huis gebracht , R is met haar meegelopen en kwam terug  met de mededeling er is geen eten in huis. Ik ga van mijn eigen salaris eten kopen voor die mensen , manlief die mee was heeft ook een bijdrage gedaan . R. vertelde er zit karton op de muren tegen de kou en de vloer is van aangestampte aarde . Dit is een andere kant van Roemenië die hij en wij wel vaker zien . In het volgende deel vertel ik meer.

01-12-14

Alweer 5 jaar geleden

Onlangs ben ik terug gaan kijken in het blogarchief en kwam er achter dat ik het eerste stukje schreef in September 2009. Niet dat ik nou alle stukjes terug ga lezen , maar wel realiseer ik me hoe snel die 5 jaar zijn gegaan en hoeveel er gebeurt is . Een paar dingen :

- Veel reizen naar Roemenië met hulpgoederen en een enkele keer voor privédoeleinden( vakantie)
 - de kinderen die van school zijn gekomen en steeds meer hun draai hebben gevonden
- de doop van ons PeteKind M, die als doopnaam mijn naam gekregen heeft
- het overlijden van vrienden
- Jerry onze ondernemende kat die haar eigen plekje in huis en hart heeft gevonden

Maar ook dit jaar ;

- onze dochter die begeleid wonen gaat doen in een huis met allemaal jongelui
- onze laatste kerst en oud /nieuw in nederland
-volgend jaar verhuizen naar Roemenië

En zo zal er nog wel veel meer op ons pad komen waar we nu nog geen weet van hebben .

24-11-14

Weer een stapje verder voor onze dochter.

Schreef ik een tijdje terug dat onze dochter begeleid zou gaan wonen , nou dat gaat zeker door. Maar wat een gedoe om alles rond te krijgen . Er komt heel veel meer bij kijken dan je zo zou denken. We hebben eerst een telefonische aanmelding gedaan , toen een hele lijst formulieren ingevuld met de nodige bijlagen , want jah er moet een zo volledig mogelijk dossier worden aangelegd. Toen werd het vakantietijd en daarna is de zorgconsulent geweest. Ondertussen hadden we onze dochter verteld waar we mee bezig waren . Omdat ze op een ander niveau functioneert moet je dat dus heel voorzichtig aanpakken en vertellen zodat ze het begrijpt .Gelukkig reageerde ze heel positief en had er zoals ik al eerder schreef heel veel zin in . Maar omdat het over zoveel ''schijven'' gaat en onze dochter / wij als gezin met een minder prettige hulpverlening( heeft 4.5 jr celstraf gehad) voor onze dochter te maken hebben gehad, kwam er meer bij kijken aan gesprekken , gedragsdeskundigen etc. dan normaal. Ondertussen hadden wij verplichtingen in Roemenië en konden ze bij de instelling waar ze is aangemeld haar dossier verder beoordelen en haar observeren toen ze daar 15 dagen ging logeren . Het logeren is boven verwachting goed gegaan en keken ze ervan op dat ze veel meer kon , socialer ,zelf redzamer etc was dan uit de rapportages bleek. Een rapportage is uit eindelijk maar een momentopname. Het logeren is dermate goed verlopen dat ,dat een hele positieve invloed heeft gehad op het verder verloop van de aanmelding. Voorheen was het altijd tranen bij logeren of een dagje weg , nu totaal niet. Dus een teken dat ze ook emotioneel zich verder ontwikkeld.Inmiddels hebben we weer ene paar gesprekken gehad en zijn we nu zover dat we weten waar we aan toe zijn voor haar. Ze gaat rond half december begeleid wonen en heeft er enorm veel zin in . Ze is druk bezig met spulletjes kopen en uitzoeken wat ze nodig heeft en mee wil nemen van haar kamer thuis. Maar eerst gaat ze nog met ons mee naar Roemenië en ook daar heeft ze veel zin in . Ze kan gelukkig als ze in de woongroep zit haar vrijwilligerswerk blijven doen en voor haar veiligheid gaat ze met vervoer naar haar werk en weer terug naar haar woonlokatie. We moeten nog wel papieren etc. in orde maken en de indicatieaanvraag is naar de betreffende instantie toe , dus we zijn weer een stapje verder voor haar. Het zal vreemd zijn als ze straks niet meer thuis woont , maar eerlijk gezegd is ze er aan toe om ergens anders te gaan wonen. Inmiddels met haar de ramen opgemeten en vitrage en stof gekocht voor overgordijnen . Ze heeft er heel veel zin in en door deze ''kleine'' dingen wordt het voor haar ook steeds leuker.

18-11-14

Griepprik

 Inmiddels heb ik net als veel andere Nederlanders die tot een risicogroep behoren een griepprik gehaald. Gelukkig heb ik geen naweeën van de prik zoals anderen die er echt ziek van zijn of een hele zere en dikke arm hebben . Ik weet de prik beschermt je niet tegen griep, maar het maakt de kans op complicaties minder. En complicaties daar heb ik nou net geen zin , want een longontsteking heb ik inmiddels al achter de rug eind september. Tijdens ons laatste bezoek aan Roemenië had ik hele zware astma aanvallen en dacht ik echt dat ik stikte en in het ziekenhuis constateerde ze een longontsteking. De antibiotica heeft goed geholpen en op advies van de arts daar drink ik dagelijks een soort kruiden thee die helpt tegen infecties . Ik denk maar zo alle beetjes helpen om weerstand op te bouwen.  Als lastige bijkomstigheid had bij de longontsteking heb ik ribben gekneusd door alle verschrikkelijke hoestbuien en hoorde van de huisarts dat het zeker 6 weken kon duren voordat het genezen was.. Ik weet dar er ieder jaar weer een discussie is of je je wel of niet moet laten vaccineren hier voor . Maar als je net als ik een paar keer een zware griep heb gehad en het risico met alle risico's van dien en al een paar keer een longontsteking dan heb ik zoiets van dan maar ene prik om verdere kans op complicaties uit te sluiten. Want hoe onschuldig griep misschien ook lijkt voor mensen in de risicogroep is het toch een ander verhaal. Dus nu maar duimen dat ik geen griep op loop of als het zo is er '' netjes'' doorheen rol. Want zoals een paar jaar geleden met koortsaanvallen en een paar weken ziek ervan daar zit ik niet op te wachten .