20-10-14

Wat verwacht je in een appartement ?

Onlangs hadden we een gesprek met vrienden die altijd all inclusief op vakantie gingen naar diverse landen. Hun ervaring was dat het all inclusief nogal verschilde per hotel en dat je je lelijk hierin kon vergissen . Wij zelf deden het vroeger altijd zo dat we een huisje boekte en dan zelf overal voor zorgde vooral toen de kinderen klein waren was dat ideaal. Nu zie je steeds meer vakantieappartementen aangeboden worden .En ook daarin zit een enorm verschil, het zijn soms maar kleine dingen als een waterkoker en koffiezetapparaat of een fohn. Tot nu toe troffen wij in bijna alle appartementen onderweg wel een waterkoker aan , ik vul altijd voor onderweg thermosflessen met koffie en neem zelf een bakje met koffie , filter en houder mee. Bij sommige appartementen is het echt keurig verzorgd en staat er zelfs een kookplaat en bij andere is het heel minimaal .De prijs die ze rekenen zegt dan ook totaal niets over het comfort wat er geboden wordt. De laatste keer in Duitsland hadden we allemaal verschillende handdoeken , gescheurd behang aan de muur , geen waterkoker en nog meer dingen . Op plaatjes kan het er heel mooi uitzien maar de werkelijkheid kan soms erg tegenvallen. We betaalden voor 4 personen € 80,00 excl. 4 x € 7,00 ontbijt. Ontbijten is voor mij persoonlijk 1 kopje thee en 1 boterham en dan is dat veel geld. Onze zoon vroeg aan ons , waar vinden jullie dat een appartement aan moet voldoen voor een vakantie ? Hij kwam eigenlijk met deze vraag omdat hij in de toekomst 2 vakantie appartementen wil gaan verhuren in Roemenië. En dus is hij aan het nadenken en aan het oriënteren waar moet het aan voldoen en wat vinden mensen belangrijk. Dus daarom ook de vraag hier , wat vinden jullie belangrijk in een vakantieappartement? Zoals info over de omgeving , restaurants in de buurt, speelgoed voor kinderen, winkels etc.

16-10-14

Tauge en kiemgroenten,

Wie heeft niet als kind een bakje met tuinkers gehad en iedere dag gekeken om er al wat op kwam. Of zoals wij thuis deden een boon op een vochtig laagje aarde of watten leggen . Van de boon deden wij ook met de kids toen ze klein waren , ik weet nog dat ze dit heel spannend vonden . Nu ontdekte ik een tijd terug dat je zelf allerlei kiemgroenten kan opkweken , heel leuk en lekker. Vooral verse tauge vind ik heerlijk om zo te eten . In Nederland is het vers te koop dus geen punt. Maar in Roemenië kennen ze dit niet vers, alleen in potjes. En eerlijk gezegd wee tik niet hoe dat smaakt en nodigt het niet uit tot kopen .Dus ben ik gaan lezen over een alternatief voor tauge in potjes en ontdekte dus dat je het zelf kan opkweken. Maar jah lezen erover is nog niet het zelfde als naar de winkel gaan om het te kopen , plus dat ik het niet overal zag. Nu stond er op de 50 plus beurs een kraam/stand van Dille en Kamille en die verkochten allerlei soorten kiemgroenten en een kweekbakje.
plaatje www.
Een kweekbakje is in dit geval een glazen schaaltje waar een metalen zeefje in ligt. Je kan het uiteraard ook zelf maken hiervoor even googlen. Er zijn diverse soorten kiemzaden , maar ik heb mungbonen / tauge gehaald . Het is echt heel leuk en simpel om te doen en je een heerlijke groenten.



11-10-14

Inmiddels weer in Nederland.

Zoals jullie misschien al merkte zijn we weer in Nederland. Onze dochter is wezen logeren in een huis van Philadelphia en heeft daar genoten en het enorm naar haar zin gehad. Onze zoon had gewoon zijn werk en heeft het prima gehad. Ik had ( zoals denk ik moeders eigen is ) gezorgd dat er van alles voor hem in huis was zodat hij als hij uit zijn werk kwam ook niet nog eens boodschappen moest doen. Zoals iedere 22 jarige vond hij dat niet nodig maar heeft er wel dankbaar gebruik van gemaakt.Toen ik hem zei ,, lastig hé zo'n moeder die zorgt'' kreeg ik als antwoord ach het stond er toch om te gebruiken . Wij hebben ondanks dat ik ziek was het heel fijn gehad en onze vrienden hebben genoten van het mooie land en vooral de vrouw haar ''accu'' weer een beetje op kunnen laden. de man begint te dementeren en dat is niet altijd makkelijk. Hij heeft veel met onze hond gewandeld in de boomgaard en daarvan genoten evenals s 'avonds de mooie sterrenhemel.De terugreis is ook goed verlopen en dus kunnen we terug kijken op een goede tijd met elkaar. Inmiddels ben ik hier in Nederland naar de huisarts geweest, want hij/zij moet toch weten dat ik naar de dokter bent geweest.  De antibiotica kuur is goed aangeslagen en was dezelfde als hun hier zouden hebben voorgeschreven . Alleen had de huisarts het erover het waren geen paniekaanvallen , maar hele zware astma aanvallen waardoor je paniek voelt omdat je niet kan ademen haast. Dus dat weten we ook weer , in ieder geval klonken me longen weer goed en was het orkest verdwenen alleen heb ik als gevolg van de hoestbuien tijdens de zware astma aanvallen en longontsteking een stel ribben gekneusd die aan mijn borstbeen vastzitten . En dat is pijnlijk en ben ik een week of 6 zoet mee. Nu ben ik gewend om op mijn buik te slapen en dat is nu dus extra lastig maar ach met een kussen extra doen we ons best om ter slapen en manlief niet wakker te houden . Tegen de pijn mocht ik 8 paracetamol nemen over de dag verdeeld. Dus geduld hebben en zo nodig pijnstillers tegen de vervelende pijn. Alleen bleken de paracetamol niet te helpen de pijn is gewoon heel heftig. Maar vanwege mijn longaandoening mag ik geen codeïne etc. slikken , dus de huisarts gebeld en gevraagd om andere pijnstillers en dat is morfine geworden. En zowaar de pijn is nu hanteerbaar en ben ik niet meer misselijk van de pijn . Heerlijk zo'n huisarts die mee denkt.Maar acht ook dit gaat weer over en gaan we gewoon door met alle dagelijkse beslommeringen en proberen die kant te ontzien. Inmiddels ook naar de opticien geweest omdat ik al een poosje  merkte dat ik moeilijker kleine letters kon lezen ,( ach dat hoort erbij als je 50 wordt ). En inderdaad het klopte m'n ogen zijn aan het veranderen , een andere bril met varifocus glazen en die kan ik met een kleine 14 dagen ophalen. Ook onze dochter was mee want haar bril was gebroken , dus ook zij een andere bril . Gelukkig vergoed de zorgverzekering bij ons allebei € 100,00 per bril.

07-10-14

foto's Roemenië


Overal kwamen we wagen met hout tegen om de huizen in de winter te kunnen verwarmen. Vooral op de dorpen is er geen stadsverwarming en zie je hout liggen dat gezaagd en gekloofd moet worden .We hebben o.a een streekmuseum bezocht met aardewerk, handwerk etc, uit de streek rond Beius.Hieronder wat foto's van de omgeving van de berengrot bij O)radea.
Het streekmuseum
Het hooi wordt nog steeds op gestoken en zie je zo regelmatig staan. Ook  zie je hier het hooi tot balen geperst worden , dus heel traditioneel naast modern.
Een stukje omgeving onderweg vanuit de auto genomen en een onverwachts kado van de natuur, een schitterende zonsondergang./


 

05-10-14

Overnachten in Hongarije



Als wij naar Roemenië gaan kunnen we uiteraard in 1 keer doorrijden maar het is bijna 1700 km en eigenlijk vinden wij dat teveel om even in één keer te rijden . s"winters als het vroeg donker is dan stoppen we soms al rond Wenen. Maar meestal rijden we door tot net over de Hongaarse grens bij Hegyeshalom .Appartementen Horvath. Deze appartementen worden gerund door een hele vriendelijke Hongaarse dame die wat Engels spreekt en variëren van een 2 persoons tot 4-6 persoons- .En wat wij heel belangrijk viinden ze hebben hele goede bedden en het is altijd keurig schoon en netjes. Want weten we inmiddels uit ervaring niet overal zijn de bedden even goed en is er warm en koud stromend water . De prijzen zijn heel goed en je kan je auto ook parkeren op een afgesloten parkeerterrein . Om hier langer te zijn  kan prima maar eten koken gaat niet .Er staat een magnetron koelkast en koffie zetapparaat. Eigenlijk is het meer een doorgangsadres om een nacht te overbruggen . We horen ook van andere hele goede verhalen over dit adres.  Toen wij er waren kwam er juist een jongeman aan die vanuit Canada familie was komen bezoeken in Hongarije  en waren er een stel Spanjaarden die voetbal zaten te kijken. We zaten buiten nog even wat te drinken en hoorde ze in het Spaans tegen elkaar kletsen .

01-10-14

De ''film'' draait altijd door..............

Ik ben geboren met Astma een erfelijke aanleg in de familie. Mijn Opa had het , zijn vader en broer ook , mijn moeder en zelfs onze zoon heeft het. Dus duidelijk familiair zoals ze dat zo mooi noemen. Inmiddels is daar een lichte vorm van longemfyseem bijgekomen dus het is copd. Maar geen reden om zielig te zijn , we gaan gewoon door met ons leven en maken bij tijden een pas op de plaats. Onlangs een bezoek gebracht aan de longverpleegkundige en m'n longen klonken bij controle niet verontrustend ondanks de hoestbuien. Wel andere medicijnen maar verder geen reden on niet weg te gaan . Dus gewoon naar Roemenië toe en een prima reis gehad . Maar ineens begon ik met beroerd te voelen en rillerig ach dacht ik gaat wel over . Wat  meer medicijnen en dan gaat het wel weer. Helaas besliste m'n lichaam anders en werd het alleen maar erger en erger de astma aanvallen ( zware benauwdheid ) en hoestbuien en wat ik nooit heb ondanks dat ik bijna 50 ben en wel wat last heb van de bekende vrouwenkwaal, paniekaanvallen. Wat een verschrikking ineens komt dat opzetten . Dus omdat de combinatie van deze klachten erger en erger werd en ik echt geen adem meer kreeg door die stomme paniekaanvallen, wat ik nog nooit gehad heb en dus ook niet kende , zijn we s'avonds om half 12  nog maar naar het ziekenhuis in Arad gegaan . De eerste hulp post is 24 uur per dag open en bij binnenkomst na vertellen van de klachten en afgeven van mijn paspoort werd er gelijk gehandeld.Ze hebben met gelijk een zuurstof masker met o.a medcijnen gegeven , bloed geprikt en daarna aan het infuus met een zoutoplossing om het vat open te houden, een hartfilmpje, bloeddruk apparaat wat om de zoveel minuten meet en een ''knijper '' op m'n vinger voor het zuurstof gehalte in mijn bloed.Door de stress was mijn bloeddruk natuurlijk extreem hoog., Gelukkig zakte die gedurende de nacht naar normale waarde, en was het hartfilmpje goed . Maar bleek ik uiteindelijk een lichte longontsteking in combinatie met astma en die gekke paniekaanvallen te hebben. Uiteindelijk mocht ik om half 5 s'nachts na ook nog een longfoto naar huis .Omdat mijn longen volgens de arts een orkest bij zich hadden moesten de artsen in opleiding ook luisteren want hun kunnen hier weer van leren.Met antibiotica en een homeopatische vorm van antibiotica en een advies voor een speciale soort thee die infecties tegen gaat konden we weer terug naar huis .In de stad zijn een paar apotheken net als in Nederland die 24 uurs dienst hebben en die konden de medicijnen gelijk leveren . De dag erop voelde ik met iets beter maar wel heel moe en rillerig wat logisch is .Maar van lieverlee knapte ik op en gaan we in Nederland naar de huisarts. Inmiddels hebben we al diverse ervaringen met de medische zorg hier ., de gebouwen zijn oud en de apparatuur  zoals wij in Nederland kennen zie je ook of een ouder model .Maar de kennis en zorg is gewoon heel goed en op een zeer hoog niveau.Zo hoorde we van het voorjaar toen we bij het ziekenhuis waren om een kind op te halen en jonge Marokkanen en Italianen zagen en hoorde dat ze naar Roemenië komen  om de artsenopleiding te volgen omdat die zo hoog staat aangeschreven en dus heel goed is . Na het volgen van de opleiding gaan ze weer terug naar hun eigen land om daar te werken.

26-09-14

Leuk krantenartikel

Mooie graven op z'n Roemeens
Een kerkhof kan heel rustgevend zijn. Een fijne plek om na te denken of iemand te herdenken. Anderen zien een kerkhof weer als iets duisters, iets engs of iets droevigs. In ieder geval zullen maar weinig mensen vrolijk worden van een kerkhof. Toch is dat in een klein dorpje in Roemenië wel het geval…
In het noorden van Roemenië, vlak tegen de grens met Oekraïne, ligt het kleine dorpje Sapanta. Hoewel Sapanta slechts 1000 inwoners rijk is en het eigenlijk een doodgewoon Roemeens dorpje is, heeft het dorp wereldwijd faam gekregen. En dat allemaal dankzij een begraafplaats.
Foto: Francois Planche | Flickr
 Het Cimitrul Vesel, ofwel het 'Vrolijke Kerkhof', is alles behalve rustgevend of donker. Het is de vrolijkste plek uit het dorp en zonder twijfel het vrolijkste kerkhof ter wereld. Daar waar je normaliter rustige tombes of grauwe stenen ziet, enkel versierd met wat bloemen, een kaarsje of foto's, is het kerkhof van Sapanta kleurrijk, druk en opvallend.
Sterker nog, wie rond loopt op het Cimitrul Vesel wordt vanzelf blij. De othodoxe kerk wordt omringd door vrolijke kruizen, gekleurde portretten van de overledenen en vrolijke gedichtjes. De doden worden hier herdacht met grappige of ironische rijmpjes en de portretten geven weer wat voor persoon de overledene was.
Foto: Wikipedia
 De houtbewerker Ioan Patras Stan begon in 1935 met het maken van vrolijke, gekleurde graven en zo ontstond het Vrolijke Kerkhof. Ioan ging door tot aan zijn dood in 1977, maar wist zijn vakmanschap over te dragen aan Dumitri Pop. Hij werkt nog altijd in hetzelfde huisje, met dezelfde materialen en op dezelfde werkwijze aan het opvrolijken van de graven.